‌یکی از همین آرش‌ها

نظرسنجی

yaharashha — Mon, 07 Jul 2008 10:35:18 GMT

به نظر می‌رسد وقت آن رسیده از شما دوستان خوبم که حدود دو سال و نیم است مرا تحمل کرده‌اید نظرخواهی کنم تا ببینم تا به حال از کدام نوع از مطالبی که در این وبلاگ گذاشته‌ام بیشتر خوش‌تان آمده و دوست دارید بیشتر در کدام مسیر ادامه دهم.
باید بگویم برای خودم چندان تفاوتی ندارد که بیشتر به چه مطالبی بپردازم و مطمئناً از این پس نیز هم‌چنان مطالب پیشین را خواهم داشت، تنها می‌خواهم بدانم بیشتر بر کدام موضوعات تکیه کنم و سلیقهء شما چیست.

با تشکر لطفاً در نظرسنجی زیر شرکت کنید تا وبلاگ بهتری را بخوانیم.

لینک‌های روز

وزارت بهداشت استفاده از دستگاه‌هاي برنزه كننده بدن را ممنوع اعلام كرد.

نامه کیارستمی به احمدی نژاد (سه سال پیش)

در تابستان هم می‌شود آدم‌برفی... نه آدم چیز ساخت!

بررسي مهاجرت پزشكان و پرستاران از كشورهاي فقير به كشورهاي ثروتمند

فیلمی که دیوید لینچ با دوربین برادران لومیر ساخته است!

مدونا: ”من نمی‌خوام از گای ریچی جدا بشم، کی گفته؟!“

حافظهء فلش خود را به رم کامپیوتر خود بیفزائید (XP)

and I miss you...

yaharashha — Sat, 05 Jul 2008 10:14:18 GMT

(1)

می‌خواهم یک تشکر ویژه بکنم از ندا.ح عزیز به خاطر این رادیویی که گذاشته در وبلاگش. وقتی كه مدتی یک نفر وبلاگش را آپ نمی‌کند و شما هی‌هی به او سر می‌زنید و خبری نیست که نیست، بد نیست یک کمی در این ستون سمت چپش (یا گاهی هم راستش) تحقیق و تفحص کنید شاید چیزهای جالبی به دست آورید.
من چی گیرم اومده؟
من رسیدم به یک دستگاه رادیو تک موج در وبلاگ نداجان که از صدقه‌سر این خط مثلاً نیم‌چه پرسرعت می‌گذارم موقع وبگردی برای خودش بخواند.

(2)

سال‌ها پیش عزیزی کارتی به مناسبتی برایم فرستاده بود که بر آن نبشته بود: ”…and I miss you“ و این اشاره داشت به آهنگی که من تنها یک بار از رادیو مونت‌کارلو بسیار پیشتر از آن شنیده بودم و از آن به او گفته بودم٬ که چه دوستش می‌داشتم و نمی‌دانستم از کیست و کجاست.

چند سال پس از آن در روستایی از توابع تویسرکان در منزل عزیزانی دیگر دست اتفاق نواری در ضبط گذاشت و می‌خواند تا رسید به همان موزیک.
و من تا ساعت‌ها در اتاقی دیگر برای خودم٬ با او می‌رقصیدم.
و هم‌چنان نمی‌دانستم از کیست و نامش چیست. متإسفانه امکان ضبط و دانلود و بلوتوث و... هم نبود.
پس به یاد سپردمش.

(3)

چند روز گذشته را در پریشانی گذراندم. دلایل٬ فراوان است و هم‌چنان در حال ازدیاد! یکی از چند ده‌تای دم دستِ آن٬ یادآوری خاطرهء فوق٬ که این یکی پریشان‌احوالی نشئه‌برانگیزی بود٬ البته.
و اما چطور؟ رادیوی مذکور در (1) روشن بود و در لابلای مزخرفاتی که به عنوان خبر پخش می‌کرد موسیقی می‌پراکنید که ناگهان... بله: ”…and I miss you“٬ وای! حالا چه کار کنم؟ با جت‌آودیو ضبطش کنم؟ نه کیفیت قابل قبولی نداشت. از آنجایی که راه بهتری دم دستم داشتم این کار را نکردم.

نرم‌افزاری روی دسکت‌تاپم است به نام Tunatic٬ این یک برنامهء کوچولو است که احتمالاً برای موزیک‌دوستان غربی (ترجمه: کسانی که موزیک غربی می‌دوستند!) بسیار مفید فایده خواهد بود. کار این برنامه این است که با آن می‌توانید در عرض چند ثانیه بفهمید آهنگی که در حال پخش از کامپیوتر شما یا حتی خارج از کامپیوتر شما (از طریق میکروفن) است٬ نامش چیست و متعلق به کدام خواننده یا گروه موسیقی است! حتی ادعا شده اگر آهنگی را با سوت هم در میکروفن بنوازید (!)٬ این برنامه آن را تشخیص می‌دهد!
برنامهء Tunatic را می‌توانید از اینجا دانلود کنید.

بعد از اجرای این برنامه فهمیدم که نام آهنگ مورد علاقه‌ام Missing است از گروه انگلیسی Everything But The Girl است. حالا باید خود موسیقی را پیدا و دانلود می‌کردم. من برای این کار از یک سایت عالی در این رابطه استفاده می‌کنم به نام SkreemR که مخصوصاً برای کسانی که به اینترنت پرسرعت دسترسی دارند عالی است٬ دایال‌آپی‌ها هم با کمی صبر و حوصله می‌توانند از آن به خوبی استفاده کنند. خوبی این موتور جستجو این است که همانجا می‌توانید به موسیقی مورد نظر گوش دهید و اگر همانی بود که دنبالش هستید از همان‌جا هم آن را دانلود کنید. لینک‌هایی هم به فلیکر و یوتیوب و... هم دارد.

با مراجعه به ویکی عزیز هم متوجه شدم که ورژن دیگری هم دارد که پیش‌تر خوانده و آن را هم در همان اسکریمر پیدا کرده و دانلود فرمودیم.
و تا همین الان داریم حالش را می‌بریم...

دانلود با کیفیت عالی (یک ورژن دیگرش)

دانلود با کیفیت عالی (همین ورژن)

(4)

شعر این آهنگ را هم ترجمه کردم و تقدیم می‌کنم به همان عزیز که دیگر در آن خانه نیست...

I step off the train,

از قطار پیاده می‌شم

I'm walking down your street again,

دارم دوباره از توی خیابون تو پایین میام

and pass your door,

و از در خونهء تو می‌گذرم٬

but you don't live there anymore.

اما دیگه تو اونجا زندگی نمی‌کنی

It's years since you've been there.

سال‌ها می‌گذره از وقتی که تو اونجا بودی

Now you've disappeared somewhere

[ولی] حالا یه جایی ناپدید شدی

got space,

فضای بیشتری داری٬

you've found some better place,

[لابد] جای بهتری پیدا کرده‌ای

and I miss you

- like the deserts miss the rain.

و من دلتنگت‌َم

- مثل صحراها واسه بارون

Could you be dead?

ممکنه که مرده باشی؟

You always were two steps ahead

تو همیشه دو قدم جلوتر بودی

of everyone.

از همه‌کس.

We'd walk behind while you would run.

ما پشت سرت قدم می‌زدیم٬ در حالی که تو می‌دویدی.

I look up at your house,

یه سر رفتم تو خونه‌ت٬

and I can almost hear you shout

و تقریباً می‌تونم صدات رو بشنوم که داری داد می‌زنی

down to me

سرِ من

where I always used to be,

که همیشه بهش عادت داشتم.

and I miss you -

like the deserts miss the rain.

و من دلتنگت‌َم

- مثل صحراها واسه بارون

Back on the train,

وقتی برگشتم به قطار

I ask why did I come again.

از خودم می‌پرسم چرا دوباره اومدم؟

Can I confess

می‌تونم اعتراف کنم که

I've been hanging around your old address?

[فقط] داشتم دور و بر نشونی قدیمی تو پرسه می‌زدم؟

And the years have proven

و [گذشت] سال‌ها نشون داده

to offer nothing since you moved.

که از وقتی تو رفتی٬ چیزی برای ارائه نداشته.

You're long gone

تو٬ خیلی وقته که رفتی

but I can't move on,

اما من نمی‌تونم از جام تکون بخورم

and I miss you -

like the deserts miss the rain

و من دلتنگت‌َم

- مثل صحراها واسه بارون

لینک‌های روز

هدف! (؟)

نقش زبان فارسی در تاریخ ایران (اگر حوصله کنید و بخوانید خیلی چیزها را بیان می‌کند)

جدول خاموشي هفته سوم تير در تهران

جمع آوری 130 میلیارد ریال زكات در كشور

تا تو می‌وزی...

افشین قطبی دوباره سرمربی پرسپوليس شد

گروه ABBA دوباره در کنار هم روز جمعه

قانون 80/20

yaharashha — Mon, 30 Jun 2008 05:17:18 GMT

یک اقتصاددان ایتالیایی به نام ”ویلفردو پار‍تو“ ( Vilfredo Pareto) در سال ۱۹۰۶ حین تحقیق در مورد توزیع ثروت در ایتالیا متوجه شد که ۸۰% ثروت کشورش در دست ۲۰% مردم کشور است، او این ۲۰% بانفوذ و ثروتمند را، اقلیت مهم و بقیه^ء ۸۰% جمعیتِ جامعه را اکثریت کم اهمیت نامید، بسیاری از محققان این پدیده را در امور تخصصی خود مورد بررسی قرار دادند و به نتایج مشابه جالبی رسیدند.

پیشتاز مدیریت کیفیت، دکتر ”ژوزف جورانکه“ که در سال ۱۹۴۰ در آمریکا می زیست، یک اصل جهان شمول را شناسایی کرد و آن را به پارتو نسبت داد، او این اصل را اصل پارتو یا قانون ۸۰/۲۰ نامید.

قانون مذکور یکی از مفیدترین مفاهیم موجود در زمینه مدیریت و زندگی است، به مثال‌های زیر توجه کنید:
۸۰% سود شما مربوط به ۲۰% از محصولات یا خدمات شماست.
۸۰% بیماران دچار ۲۰% بیماری‌ها می شوند.
۸۰% انبار شما از ۲۰% لوازم شما پر است.
۸۰% تصادفات مربوط به ۲۰% جرایم رانندگی است.
۸۰% شاخص سهام نربوط به ۲۰% شرکت‌ها است.
۸۰% مشکلات پرسنلی سازمان شما مربوط به ۲۰% کارکنان است.

و بالاخره:
۸۰% موفقیت شما مربوط به ۲۰% از فعالیت شماست.

ما اغلب افرادی را می‌بینیم که در تمام مدت کار می‌کنند، اما ظاهراً کار زیادی انجام نمی‌دهند، اما انجام یک یا دو کار اصلی را به بعد موکول می‌کنند.

قاعده^ء کلی ۸۰/۲۰ می‌تواند به عنوان یک یادآوری روزانه در خدمت شما باشد و به ما یادآور شود که ۸۰% زمان و انرژی خود را بر ۲۰% آنچه واقعاً مهم است متمرکز کنیم.

بدین منظور قبل از شروع هر کاری از خود بپرسیم: ”آیا این کار در زمره^ء ۲۰% مهم است یا ۸۰% کم اهمیت؟“

منبع : نپ تیم

مطلب مربوط

لینک‌های روز

"افشای گناه از خود گناه بدتر است". (؟!)

اسپانیا روی آلمان را کم کرد.

هزاران نفر از مردم مادرید قول داده بودند که اگر اسپانیا قهرمان شودٰ سر خود را از ته بتراشند!

دنی گیزا (بازیکن اسپانیایی) گفته بود اگر قهرمان شوند با دوست‌دختر 27 ساله‌اش که از او سه بچه هم دارد ازدواج خواهد کرد!

رییس‌جمهور از روی سن پایین پرید!

مرحله^ء دوم آغاز شد

من این رو امتحان نکردم، شما امتحان کنید به من بگید چی بود!!

بارداری دسته جمعی در مدرسه ای آمریکایی!

سورپرایز !

yaharashha — Sun, 29 Jun 2008 07:29:18 GMT

یادم میاد اینگمار برگمن یک جایی گفته بود که شاید بزرگ شدن این باشد که دیگر از چیزی تعجب نکنیم.
و من می‌گویم ”چه بد!“ ای کاش اگر نه همیشه، که گاهی، مانند بچه‌ها، جهان پیرامون‌مون رو یک بار دیگه از اول کشف می‌کردیم.

من واقعاً آشفته‌ام. چرا، چرا درست وقتی که به اون لحظه^ء مورد نظر که بارها و بارها در ذهنم دیده‌ام و براش برنامه ریخته‌م می‌رسم، گند می‌زنم. این چه حرف نامربوطی بود که گفتی؟ چرا بعدش نگفتی منظورت چی بود؟ چرا انقدر غُرغُر کردی؟ چرا انقدر بداَخم بودی؟ گند زدی آرش، گند زدی...

من چرا دیگه از هیچی تعجب نمی‌کنم، من که بزرگ نشده‌ام. من حتی نمی‌دونم این کودک درونم کدوم گوری رفته قایم شده. من نمی‌خوام بزرگ بشم، نمی‌خوام بزرگ باشم.... لعنت!

معذرت می‌خوام.

صبح

yaharashha — Wed, 25 Jun 2008 03:27:18 GMT

تعجب نمی‌کنید که امروز هم کله^ء صبح آپ کردم؟! آره آخه چرخه^ء خوابم گردیده٬ تا چند وقت پیش تا ساعت 4 و 5 بیدار بودم بعدش می‌خوابیدم ولی الان دو روزه که برای اینکه سیکل خواب و بیداریم درست بشه صبح دیگه نمی‌خوابم. دیروز که آپ کردم و رفتم سر کار.
دیشب یعنی تا همین یک دقیقه پیش داشتم فیلم 36 رو می‌دیدم (فرانسویه و ژرار دپاردیو و دانیل اتول بازی می‌کنند) فیلم خوبی بود. بعد پا شدم برم دستشویی دیدم به! هوا روشن شده و ساعت شیشه! رفتم طرف پنجره٬ بوی صبح می‌اومد. پنجره توری بسته بوده و منظره^ء بیرون شطرنجی بود. احساس کردم زندونی‌م٬ گفتم خب بازش کن! گفتم پشه میاد تو... پشه‌هه رو هم داشتم می‌دیدم اون طرف توری. گفتم اگه مثل دانیل اتول تو زندون بودی حاظر بودی احتمالاً از اون طرف اژدها هم بیاد تو ولی یه ذقیقه این پنجره باز باشه و بتونی بدون مانع هوای ده سانت اون ورتر رو عمیــــــــــــق بکشی تو ریه‌هات. گفتم آره راست میگی و بازش کردم پشه^ء موذی هم فوراً بی‌تعارف اومد تو. در یه لحظه، دستِ من مثل زبون آفتاب‌پرست عمل کرد و کارش رو ساخت.
بعد سرم رو بردم بیرون و نفس کشیدم.

یادِ معدود صبح‌هایی افتادم که بیدار بودم. اغلبِ اونها موقع امتحانات بود که دیگه چاره‌ای نبود و یا به زور بیدارم می‌کردند و یا کلاً بیدار مونده بودم. جالبیش هم این بود که درست در همین لحظات بود که احساس می‌کردم کارم و وظیفه‌م رو انجام دادم و خیالم راحت می‌شد انگار نه انگار که باید برم تازه امتحان بدم٬ هیچ ربطی هم به مقدار درسی که خونده بودم نداشت حتی اگه مثلاً یه فصل از کتاب باقی مونده بود، هنوز .

یا صبح‌هایی که زمان دانشجویی تا صبح با بچه‌ها نشسته بودیم و حرف می‌زدیم٬ حرف‌های مهم یا درد دل‌های مهم و یا بازی می‌کردیم و می‌خندیدیم. بعد این موقع‌ها می‌رفتیم یه دست کله‌پاچه می‌خریدیم و می‌آوردیم صبحانه می‌خوردیم.

بعضی از این صبح‌ها هم که کم هم نبودند یا توی ترمینال اتوبوس‌ها بودم تا برم٬ یا توی خودِ اتوبوس و داشتم می‌اومدم. بوی گازوئیل و هوارِ شاگرد اتوبوس‌ها که واسه شهرها تبلیغ می‌کردند!

نمی‌دونم چرا یاد خیلی بچگی‌هام افتادم. اون وقت‌ها تابستون‌ها حتماً یه سر به مشهد هم می‌زدیم. عادت داشتیم خونه کرایه کنیم یا اتاقی از یه خونه. نمی‌دونم هنوز هم اونجا رسم هست یا نه. بعضی جاها راهی که به اون خونه منتهی می‌شد کوچه‌ای تنگ بود و ماشین نمی‌رفت. بعد یه چرخی (از این‌ها که یه چارچرخه دارند) می‌گفتیم می‌اومد بار و بندیل‌مون رو میذاشتیم رو چرخش تا اون خونه بیاره بعد من و برادرم می‌رفتیم رو بارها می‌نشستیم و می‌خندیدیم (دو تا بچه^ء شیش و چار ساله). فکر کنم بعضی‌هاش صبح بود.

برام خیلی جالبه. این عظمت خورشید که حدود یک ساعت قبل از اینکه اولین نقطه‌ش با خط افق مماس بشه آسمون رو روشن می‌کنه. می‌دونستید خورشید چقدر بزرگتر از زمینه؟ قطر خورشید 109 برابر زمینه٬ می‌دونید یعنی چی؟ یعنی یک میلیون و سیصدهزار تا از همین کره^ء زمینی که آقای فاگ دورش رو در هشتاد روز گشت توی خورشید جا می‌گیره! فقط برای اینکه یه کم بازی بکنیم بگم که اگه شما یک میلیون و سیصدهزار تا سکه رو هم بچینید و تا یه ستونی از سکه داشته باشید با فرض اینکه قطر هر سکه دو میلیمتر باشه ارتفاع اون ستون سکه‌ای‌تون میشه به اندازه^ء تقریباً پنج تا برج میلاد که بذاری‌شون رو هم.

آره صبح شده...

برم یه چایی بخورم.