پ.ن: این در واقع توضیحی است بر کامنت دوست عزیزم امید و محبوب عزیز. اینجا می‌گذارم چون فکر می‌کنم احتمالاً این پاسخ شبهه^ء مسئله^ء کارما را برای دیگران نیز حل کند:

امید گفت: ”چی رو تغییر بدیم ؟ ذات و نفس رو یا داده های عمومی و داشته های اکتسابی

رو ؟ باید فکر کنیم این کارما از پیش برنامه ریزی مشخص داره ؟ بی هیچ انعطاف ذاتی در درون خودش ؟

نقش شعور امروزی و دانش بشری چی میشه این میون ؟“

خب امیدجان تنها کلمه^ء تغییری که من تو یادداشتم دیدم اینجا بود که گفتم ”ما نمی‌توانیم زندگی و کارمای هیچکس را تغییر دهیم“ و با توجه به بقیه^ء جمله‌ت فکر کنم منظورت همین بوده. باید بگم بله کارماها کاملاً برنامه‌ریزی مشخص از پیش داره و همون حق‌الناس است و کسی نمی‌تونه از زیرش شونه خالی کنه. یعنی اون روزی که اون سرباز اس را ئیلی داشت تو مثلاً کفر قاسم زن و بچه‌ای را با مسلسلش می‌کشت، حالا ”باید“ برگرده و درست در همون وضعیت و موقعیت یک بچه^ء فلس تینی بشه و توسط همون بچه‌ای که کشته بودش و حالا در کالبد یک سرباز اسر* ائیلی برگشته به زمین کشته بشه. این میشه پس دادن کارمای قتلی که انجام داده. این تا اینجاش که قانونه و خیلی هم عادلانه است. حالا می‌پرسی ”بی هیچ انعطاف ذاتی در درون خودش؟“ میگم نه، اون بچه^ء فلس تینی که حالا به شکل سرباز اسرائیلی اومده تا او هم وضعیت جامعه اسر ا *ئیل رو درک کنه و در عین حال کارماش رو هم جاری کنه (شما بخون حق زندگی قبلیش رو از اونی که اون موقع ازش گرفته بود پس بگیره)، می‌تواند٬ توجه کنید می‌تواند از حق خودش بگذرد. این تنها اعطاف‌پذیری‌ای است که می‌تواند داشته باشد، چون این فقط و فقط حق اوست.
حالا ”نقش شعور امروزی و دانش بشری چی میشه این میون؟“ بقیه^ء دنیا با حالی کردن این موضوع به او (آنها) می‌توانند او (آنها) را به گذشتن از حقش و ”بخشیدن“ و شکستنِ ”حلقه^ء کارماها“ (سامسارا) تشویق کنند و الا حتی اگر فرض کنیم که بتوانند به صورت فیزیکی جلوی اجرای حکم کارما را بگیرند (که تا جایی که من می‌دانم نمی‌توانند) به هر حال این کارما یا در زمان دیگری در همین زندگی یا در یک زندگی دیگر تخلیه و تسویه خواهد شد و اگر در این بین به قیامت برسیم باید عذاب و عِقابش را در دنیایی دیگر دریافت کند.

در انتها این را هم در جواب کامنت محبوب عزیز که گفت: ” شاید این یه کارمای جدیده که داره بوجود میاد؟“ بگویم که بله، ممکنه. در کل از حرف‌هایی که من در این دو پیک زدم و با اعتقاد به تولدهای مکرر به جز این که احساس ما شاید کمی بهتر بشه چیز دیگری استفاده نمی‌شه و باز هم همانطور که گفتم هر کس باید با مراجعه به خودش ببیند ”کار درست“ کدام است و آن را انجام دهد. فقط من تأکید بیشتری دارم بر انجام یک ”کار“ یک عمل٬ نه پرچم آتش زدن و کفش پرت کردن و پوستر لگد زدن و مشت به آسمان کوفتن و مرگ بر، مرگ بر کردن. آیا می‌توانید به آنجا بروید و جلوی این فجایع را بگیرید؟ پس بروید. آیا این مسئله در اولویت شماست؟ خیلی خب.