و بالاخره در نگاهی روحانی و با توجه و تمرکز بر روح انسانی، به این نتیجه می رسیم که از آنجا که هر روحی باید هدفی را دنبال کند، بایستی از طرفی آگاهیهای لازمه در اختیار وی قرار بگیرد و از طرفی پس کسب آن آگاهیها بتوان آنها را در جایی نگهداری کرد.
انسان از طریق تجربه کردن زندگی را میآموزد و تجربه حاصل مواجهه و مبارزهء او با موانع و مشکلات است. از سوی دیگر تجربهای را که روح از برخورد با مشکلات کسب میکند، چه پیروزیها و چه شکستها باید در جایی برایش ثبت و ذخیره شود تا در دورههای بعدی یا از آنها استفاده ببرد و یا در صورت لزوم تصحیح شود.
همانطور که میدانیم در دانش ستارهشناسی آموزگار زندگی جاری و قاضی و مجری جزا و پاداش اعمال شخص زحل است. زحل است که امکان تجربههای تازه یا باز تجربه کردن آنهایی را که قبلاً از پس آنها برنیامدهایم را در اختیار ما میگذارد. اما تجربههای به دست آوردهء قبلی را ماه با خود برایمان آورده تا به عنوان ضمیر ناخودآگاه هر کجا به آنها نیاز داشتیم از آنها بهره برده و یا اصلاحشان کنیم.
حلقهء رشد و آموزش به عنوان سومین حلقه به دور خورشید نیز دو عضو دارد، زحل که مسئول آموزش است و ماه که مسئول آموختههاست. این حلقه در طبقات افلاک پس از حلقهء شعور ناطق قرار داشته به این شکل که ماه در آسمان اول و زحل در آسمان هفتم دو جزء آن را میسازند.
با دیدگاهی از بالا به طور خلاصه میتوان چنین گفت که ماه و زحل مسئول آموزش و تصحیح آموختههای پیشین شخص بوده از این طریق که فرد را عملاً در موقعیت مواجهه با تجربهها قرار میدهند. در واقع آن دو با ارائهء این تجربیات خوراک آنچه باید عطارد و مشتری تجزیه و تحلیل کرده و از آن نتیجهگیری کنند را به آنها میدهند و این دو با توجه به سطحی از آگاهی و شعوری که تولید و کسب کردهاند به نوبهء خود کنترلکنندهء سطح پایینتر خود یعنی حلقهء شهوت و غضب خواهند بود تا مریخ و زهره را در مسیر درست و در حد لزوم آن نگه دارند. و نهایتاً با تعالی آگاهی ناهید و بهرام، شخص میتواند شهوات و انرژی خود را به شکلی انسانیتر بروز دهد.

