مراسم چهلم پدر را هم برگزار كرديم و برگشتم. ولی سوگ ادامه دارد، برای کسانی که قربانی بازی‌های سیاسی دیگران شدند.
پدرم متولد سال بز بود. هوایی شدم دوباره نگاهی به یادداشتم بر سال گاو خاک بیندازم. دیدم که نوشته بودم برای متولدین سال بز: ”امسال بهتر است اگر می‌توانید نه به سفرهای دور بروید، نه در مراسم خاکسپاری کسی حاضر شوید، نه به ملاقات اشخاص بیمار بروید و نه تغییر دکوراسیون داده و نه خانه را توسعه دهید.“ ولی پدرم نه این مسائل را قبول داشت، نه این ها را خوانده بود و نه می‌توانست به حج نرود، وقتی که نوبت به او رسیده بود. ولی بقیه^ء متولدین بز (مثلاً پنجاه و هشتی‌های عزیز) بهتر است حرف گوش دهند.

همین مراجعه به آن پیک باعث شد نگاهی دوباره هم به سال تولد برخی از حضرات که در آنجا هم آورده بودم بیندازم. مثلاً جناب میرحسین که مار تشریف دارند (به مانند لینکلن، تنها شخصیت سیاسی مطرح دیگری که مار است)، یا شیخ مهدی که مانند اوباما در سال گاو تشریف به این دنیا آورده‌اند و جناب رئیس‌جمهور مردمی‌نژاد که میمون تشریف دارند (یعنی متولد سال میمون‌اند) و بقیه... (اگر دوست داشتید خودتان یک بار دیگر به آن نگاه کنید).

برای مارها نوشته بودم ”اگر تنبلی را کنار نگذارید سال پرکاری مثل سال گاو، برای شما سخت خواهد گذشت. با این حال شانس و موفقیت در حوزه^ء شغل و پول به شما چشمک می‌زند و اوضاع خوب است. به اهداف شغلی خود خواهید رسید و احتمال دریافت سود بیشتر و یا پاداشی خاص می‌رود، مراقب کسی که می‌خواهد سد راه موفقیت‌های شما شود باشید و بر کار خود تمرکز کنید. پول خوبی در انتظار شماست، اما این پولی بادآورده نخواهد بود و باید برای ‌آن برنامه‌ریزی و کار کنید بنابراین اگر تنبلی کنید پول خود را به دست نخواهید آورد. احتمال بی‌خوابی٬ غم، احساس تنهایی و نداشتن آرامش خاطر در سال پیش رو برای شما زیاد است.“

برای گاو‌ها هم اینطور آمده بود که ”امسال یک سال غیرقابل پیش‌بینی برای شما خواهد بود. کار زیاد همراه با اتفاقاتی شاید نه‌چندان خوشایند در انتظار است ولی در نهایت شما قوی‌تر هستید، چون سال، سال شماست. در شغل خود سعی کنید موقعیت خود را حفظ کنید و مراقب اطراف‌تان باشید، بخصوص رقبا و حسودان، آمار و اطلاعات خود را مخفی کنید. کسانی که از نظر مالی با آنها سر و کار دارید کم‌پول خواهند بود. برنامه‌های اقتصادی خود را دنبال کنید و خرج اضافه نکنید. به خاطر کار زیادی که دارید دوست‌داران خود را فراموش نکنید. نگرانی‌های خود را کنترل کنید و متمرکز باشید.“

برای گربه‌ها: ”امسال شما حمایت زیادی از دوستان و آشنایان و اطرافیان خود دریافت نَخواهید کرد. در شغل خود با موانع زیادی روبرو خواهید شد که روند کارها را کند خواهد کرد. بر حرف‌هایی که می‌زنید و رفتاری که دارید دقت کنید چون کوچکترین اشتباهی موجب تنبیه و سرزنش شما خواهد شد، حتی ممکن است کار به دادگاه بکشد. بنابراین از اولش سعی کنید از هر گونه جر و بحثی بپرهیزید. شاید امسال زیاد بخت با شما یار نباشد. ببینید مشکلات چه درسی برایتان دارند. وقتی باد موافق وزیدن بگیرد از سرمایه‌گذاری‌هایی که کرده‌اید بهره خواهید برد. امسال سطح سلامت شما هم پایین خواهد بود و به سادگی می‌توانید بیمار شوید. مراقب تصادفات نیز باشید هم برای خود و هم خانواده^ء خود.“

و برای جناب میمون این که ”سال خوبی است و شهرت و پول و موفقیت و سلامت در انتظار شماست، اما اگر اشتباه کنید می‌توانید همه را به باد دهید. در شغل خود به یک موفقیت و کامیابی فوق‌العاده و برجسته دست می‌یابید که به دنبال آن پول هم می‌آید. اینجاست که عده‌ای به حسادت می‌افتند و به دنبال نقطه‌ضعف یا اشتباهی از شما خواهند گردید تا کله‌پایتان کنند که خوشبختانه شما٬ هم خودتان به قدر کافی زیرک هستید که از خود مراقبت کنید و هم حامیانی در این سال خواهید داشت که هوای شما را دارند. با این حال امسال برای شما پیش‌بینی می‌شود که یکی یا بخشی از دارایی‌های خود را به گونه‌ای از دست می‌دهید که قابل برگشت نیست یا حادثه^ء غیر قابل انتظاری مقدار زیادی از دارایی شما را صرف خود خواهد کرد. بنابراین بهتر است زیاد با درآمدتان خودنمایی نکنید و مردم را خبردار نکنید. امسال آماده باشید که عشق رؤیایی خود را خواهید یافت یا اگر یافته‌اید به وصال خواهید رسید، حتی احتمال حضور نورسیده‌ای هم برای متأهلانِ میمون می‌رود.“

و برای سگ‌ها نوشته بودم که ”چرا انقدر دست به کارهای پرخطر می‌زنید؟ مگر می‌خواهید انقلاب کنید؟ اتفاقاتی همچون اختلاف و ناسازگاری، بحث و جدل، کشمکش‌ها و ستیزه‌‌جویی‌ها یا رنجیدگی‌ها، پیش خواهد آمد و مشکلاتی را نیز برای شما به همراه خواهد داشت. بنابراین بهتر است کاملاً بر گفتار و کردار خود توجه  تأمل داشته باشید. تا زمانی که آن حالت صادقانه و برخورد بی‌ریای خود و نیز روح سخت‌کوشی خود را حفظ کنید، می‌توانید بر موانع و چالش‌های شغلی خود در این سال گاو خاک فائق آیید. از نظر مالی هم زیاد بد نیست بخصوص پاییز امسال برای شما بهتر از تابستان خواهد بود، ولی به هر حال در سال گاو باید سخت کار کرد و به درآمد کم قانع بود. امسال سال احساس تنهایی کردن است برای شما. در کل امسال اگر چه زمان‌های خوش‌شانسی هم برای‌تان دارد اما در کل باید از آن با دقت عبور کنید.“

به امثال خودم هم گفته بودم که ” کلاً شما خودتان را وفق می‌دهید، ولی ریسک نکنید و همراه با جریان باشید و الا زندگی شما زیر و رو خواهد شد. روی هم رفته امسال را باید ”آسّه برید و آسّه بیایید که ”گاوه“ شاخ‌‌تون نزنه!“

و نوشته بودم که سال گاو از نظر سیاسی، اگر چه سال محافظه‌کارهاست ولی به قدرت رسیدن دیکتاتورها هم در این سال دور از انتظار نیست. نمونه‌اش در همین ایران خودمان، شصت سال پیش در آخرین سال گاو خاک قبلی:

در پانزده بهمن 1327 (سال چینی از اواسط بهمن شروع می شود)، شخصی به نام ناصر فخرآرایی در دانشگاه تهران از فاصله^ء نزدیک به شاه تیراندازی می‌کند و پشت لب او را کمی خراش می‌دهد. او بلافاصله همانجا با شلیک گلوله^ء رئیس شهربانی کشته می شود و در جیب او کارت خبرنگاری روزنامه^ء پرچم اسلام پیدا می‌شود، ولی بعداً اعلام شد که عضو حزب توده هم بوده است (و به همین بهانه از همان شب شاه، به نام ایجاد آرامش و امنیت در کشور، این حزب را غیرقانونی اعلام کرد). بعد در تهران اعلام حکومت نظامی شد و وقتی شاه خواستار اختیارات بیشتر شد و قانون اساسی آن زمان اجازه^ء این کار را نمی‌داد، دستور انتخابات مجلس مؤسسان را داد (مجلس مؤسسان یه چیزی بود تو مایه‌های مجلس خبرگان قانون اساسی امروز) و این مجلس هم با اصلاح اصل 48 متمم قانون اساسی اختیاراتی مانند انحلال مجلس شواری ملی و مجلس سنا را به شاه داد و بدین ترتیب شاه را از یک حاکم صوری به یک حاکم مقتدر قادر در دخالت‌های بنیادین در حکومت تبدیل کرد. در همین سال در انتخابات مجلس تقلب و تخلف شد و مردم به خیابان‌ها ریختند و اعتراض کردند و شاه هم آنها را عده‌ای خرابکار نامید. پرچم‌دار این اعتراضات هم شخصی بود از درون خود نظام درباری که معرف حضور همگان هست، جناب آقای دکتر محمد مصدق. این اعتراضات بعد از آن اصلاح متمم قانون اساسی صورت گرفت و از مهر تا اسفند سال 28 ادامه داشت در این بین دکتر حسین فاطمی مجوز روزنامه‌اش را گرفت، بعد مصدق در ابان ماه به احمدآباد تبعید شد (برای بار اول) بعد جبهه^ء ملی تشکیل شد و بعد مصدق برگشت و در کنار او قرار گرفت و روزنامه^ء ”باختر امروز“ دکتر فاطمی به ارگان جبهه^ء ملی تبدیل شد و الیته در نهایت محمد عبد خدایی 14 ساله، از گروه مؤتلفه^ء اسلامی، او را در گورستان ظهیرالدوله در مراسم سالگرد محمد مسعود روزنامه‌نگار و نویسنده ترور کرد و کشت.

خلاصه این که تا اینجای داستان، ما بخش‌های مربوط به انتخابات و اعتراضات و واکنش‌های به آن را دیده‌ایم. کسی هم ازدرون نظام به مخالفت برخواسته است. حکومت نظامی هم (اگرچه نه به آن شیوه^ء مألوف و معروف) داشته‌ایم، یک روزنامه^ء جدید هم در جریانات اخیر در آمده است (عدالت سبز ؟) . مانده یک تبعید و یکی دو تا ترور و یک تغییر در قانون اساسی و اگر لازم شد یک انحلال (حالا انحلال هر چی). البته همانطور که دیدید اینها همه بر اساس طالع‌بینی و تاریخ‌نگاری ایران است، و الا همانطور که می‌دانید من که از سیاست سر در نمی‌آورم و تا همین انتخابات اخیر هم هیچ وقت مطلب مربوط به سیاستِ روز در این وبلاگ نمی‌گذاشتم (منو چه به این ”اشتباهات“ فاحش!!).

حالا شما بشینید حساب کنید که با توجه به داده‌های بالا کی می‌بره که می‌بازه و کی بالاخره چه کار می‌کنه.

راستی هیچ دقت فرمودید در گزارش تاریخی ذکر شده هیچ نامی از کشته‌شدگان این جریانات که به روایتی حداقل بیست نفر بوده‌اند، برده نشده (سایت‌های اصلی یا کتاب‌های تاریخ را هم نگاه کنید، البته اسم که مهم نیست مهم اینه که آدم برای رسیدن دیگران به اهداف خودشون بره جلوی گلوله، اگر هم نمرد بیاد بگه ما خیلی مبارزیم. بعد هم صبر کنه تا وقتی آب‌ها از آسیاب افتاد یه شب بیان در خونه‌ش و ببرندش، درست همون موقعی که فکر می‌کنه پیروز شده.

پ.ن۱: انگاری یه جای شیطون لق، اینترنت‌مون داره از مورچه‌هه جلو می‌زنه :)

پ.ن۲: خواهش مؤکد دارم که اگر کتاب موریانهء بزرگ علوی را نخوانده‌اید، آب دست‌تونه بذارید زمین و  حتماً حتماً اون و پیدا کنید و بخونید (در بازار کتاب هست خوشبختانه).

پ.ن۳: این آخرین نوشتهء امید عزیز  را هم از دست ندهید که موجب پشیمانی است.

پ.ن۴: این در پاسخ به کامنت‌های علیرضای عزیز در پیک قبلی و این پیک است:

ببین علیرضاجان، (من نمی‌دونم تو همون علیرضای خودمونی یا یکی دیگه، ولی در این صحبتم الان فرقی نمی‌کنه)

من قصد توهین به کسی رو نداشتم و ندارم. هدفی هم که شما بهش اشاره کردی که دنبال می‌کنی، برای من هم ارزش داره و بهش احترام می‌گذارم.

تمام حرف من اینه که حداقل در این مقطع از تاریخ و در این وضعیت و با این آدم‌ها "کشته شدن" مردم هیچ دردی رو دوا نمی‌کنه (حالا کتک، دردش خوردنیه) متوجه نیستی که این نبرد قدرت‌های درون‌ نظامه؟ که طرفین دارند از جون مردم هزینه می‌کنند؟

آزادی‌ای که فرضاً و اگر، به دست بیاد (بگذریم که با چه تعریفی و اصولاً چقدر آزادی میشه به مردمی با این پیشینه داد، بماند) برای من چه ارزشی داره اون آزادی، اگه تو نباشی؟

آدم عاقل در اعتراض و مبارزه هر کاری می‌کنه الا این که جونش رو به خظر بندازه.

اصلاً یه سئوال، جان انسان برای نجات یک برنامه یا یک هدف یا یک دین یا هرچی،‌ خلق شده یا برنامه و دین و هدف برای نجات انسان؟ کدوم مهم‌تر بوده و هست؟ کدوم اول به وجود اومده؟ کدوم برای کدومه؟

به هر حال نیت من از تمام  نوشته‌هام و پاسخم به کامنت‌ها چیزی نیست به جز نجات دادن جان حتی یک انسان، به وسیله^ء آگاهی رسانی.

 درNLP روشی هست به نام Utilization، به معنای تحت‌اللفظی استفاده و به کارگیری، ولی در NLP که به معنای برنامه‌ریزی عصبی-زبانی (و در واقع برنامه‌ریزی ذهن به وسیله^ء زبان است)، این به کارگیری معنای خاصی دارد.

در درمان قرار است درمانگر از هر چه بیمار با خودش می‌آورد در جهت درمان استفاده کند، حتی مقاومت او در برابر درمان، اما همین NLP که یک ابزار است اگر در دست نااهل قرار بگیرد می‌تواند از آن در جهت منافع سودجویانه^ء خودش استفاده کند. چندین سال پیش که در دانشگاه ما گروهی مشغول به آموزش این دانش شده بودند، نیز همین اعتراض را بیان کرده بودم، بگذریم.

در یوتیلیزیشن، شخص هر کاری که دیگری می‌کند را به نفع هدف خودش مصادره می‌کند (در درمان به نفع درمان و در سیاست یا فروشندگی، به نفع همان). یک مثال در درمان:
بیمار آمده برای درمان استرس و اضطراب خودش، ولی چون در درون خود به درمان مقاومت نشان می‌دهد، ناخودآگاهش او را می‌خنداند و مانع ارتباط وی با درمانگر می‌شود. این خنده مانعی در راه درمان و ارتباط است ولی درمانگر می‌تواند از یوتیلیزیشن استفاده کرده و با گفتن این جمله او را در مسیر درمان قرار دهد، حتی در برخی مواقع خنده وی متوقف هم می‌شود. درمانگر می‌گوید: ”چه جالب! آدمای زیادی استرس‌ها و نگرانی‌های خودشون رو به وسیله^ء خندیدن تخلیه می‌کنند. خوبه، باز هم بخند تا نگرانی‌های بیشتری تخلیه بشند.“ در اینجا در واقع ما خنده^ء هیستریک بیمار را به نفع درمان خودمان مصادره کرده‌ایم.

در سیاست هم می‌توان از این روش استفاده کرد. مثلاً نشریات زیادی به اعمال اشتباه ما اعتراض می‌کنند و ما حریف نمی‌شویم، از همین موضوع اینطوری استفاده می‌کنیم که ببینید در زمان ما چقدر آزادی بیان هست! چنین آزادی بیانی در زمان چه کسی بوده است؟! (البته در اینجا ما از روش Reframing هم استفاده کرده‌ایم.)
و یا شمار زیادی به دلایل دیگری در انتخاباتی شرکت می‌کنند و ما می‌گوییم ببینید چقدر ما را قبول دارند!
و یا هواداران آن دیگری به خیابان می‌آیند، ما هم تعدادی از خودی‌ها را می‌فرستیم قاطی آنها و می‌گوییم (از قول او) که این راهپیمایی وحدت است و اینها هوادارن و حامیان همه^ء نامزدها هستند در جهت وحدت! (البته سیما بدون صدا).

                                               ***

همانطور که گفته بودم ”واکنش سوگ“ نه تنها در برابر فوت عزیزان بلکه در واکنش به از دست دادن هر آنچه که به نوعی شخص آن را بخشی از هویت خود بداند صورت می‌گیرد. برای بسیاری از افراد رأی یا نظر آنها در حکم هویت‌شان است. رأی یعنی نظر، یعنی ماحصل فکر و اندیشه^ء ”من“ و ”من“ به جز اندیشه‌ام چه هستم؟ بنابراین از دست دادن رأی من یعنی از دست دادن ”من“ یعنی مرگ ”من“  و در این صورت من می‌توانم سوگوار خودم باشم.

گفته بودم که واکنش سوگ چهار مرحله دارد: 1. بهت و شوک  2. عصبانیت و پرخاشگری (مقصر دانستن دیگران)  3. درهم‌ریختگی و احساس تنهایی  4. پذیرش آنچه که اتفاق افتاده

نیازی نیست نشان بدهم که آن اتفاق چطور می‌افتد چون تصور می‌کنم خیلی‌ها عملاً در حال تجربه^ء چنین مراحلی هستند.

حالا می‌خواهم توجه شما را به موضوع دیگری جلب کنم. فکر می‌کنید چند نفر باشند در میان مشاورین آدم‌های سیاسی که از دانش NLP مطلع هستند؟ و در این بازی آیا آنان که هم از این دانش استفاده می‌کنند و هم قدرت‌های رسانه‌ای را در اختیار دارند، پیروز نیستند بویژه اگر اکثریت مخاطبان آنها مردم ساده و به دور از این گونه دانش‌ها باشند؟

می‌خواهم بگویم من در واکنش سوگ برای رأیم نیستم، اگر چه به هر گونه تخلفی معترضم، اما از همان روزی که می‌خواستم رأی بدهم، رأیم را نتیجه^ء همه^ء آراء و نظرات و افکارم نمی‌دانستم و صرفاً یک انتخاب بود بین گزینه‌هایی که به من ارائه شده بود و مجبور بودم بین خوب و خوب‌تر یا به قول بعضی بین بد بدتر انتخابی بکنم. پس حالا چرا باید سوگوار برگه‌ای باشم که بالاجبار از بین فقط و فقط چهار حق انتخاب، برگزیده بودم؟ نه، آن رأی هویت من نبود و از زمانی که آن را از خودم جدا کردم و در صندوق انداختم (و متأسفانه دقت نکردم که در صندوق ریاست‌جمهوری انداختم یا در صندوق خبرگان) می‌دانستم که سرنوشتِ آن برگ کاغذ دیگر در اختیار من نیست. آن آراء مال من نیست، مال هر که هست، یا می‌تواند از آن دفاع کند و یا نمی‌تواند. اگر توانست که لیاقتش را دارد و اگر نتوانست هم همینطور. اشتباه نشود اعتراض حق ماست ولی حریف خیلی قَدَر است.

خبرهای رسیده حاکی از آن است که در خیابان ولیعصر هم ‌اکنون (ساعت یک ربع به هفت عصر) درگیری بین معترضین به نتیجهء انتخابات و پلیس در جریان است. تصاویری از این درگیری‌ها و ناآرامی‌ها اینجا بود... که دیگه نیست (شرمنده، فکر می‌کنم به اندازهء کافی دیگه همه دیدند که چه شده است).

****

بيانيه بسيار مهم ميرحسين موسوي خطاب به مراجع عظام ) ساعت ۱۸:۲۴ :

                        آخرین اخبار به این نوشته اضافه شده و خواهد شد.

حدود ساعت نه و ده بود که احساس خوبی نداشتم. کم‌کم داشت سرم درد می‌گرفت و من عادت به سردرد ندارم و بندرت ممکنه پیش بیاد برام. گذاشتم به حساب گرسنگی، ولی بعد از شام و چایی و اینها باز هم ادامه داشت به اضافه^ء اینکه یه احساس خاصی داشتم. این احساس رو می‌شناختم وقت‌هایی میاد سراغم که یه تعداد زیادی آدم درگیر یه وضع ناراحت‌کننده و دردناک هستند. پا شدم اومدم پای اینترنت، گفتم ببینم از شمارش آراء چه خبر. بعد کم‌کم دو سه تا شاخ روی سرم شروع کرد به سبز شدن (ظاهراً شاخ‌هام طرف‌دار موسوی بودند!). در حدود ساعت یک بامداد، نتیجه: 60 درصد آراء برای رئیس جمهور فعلی و 20 درصد برای میرحسین و 4 درصد برای کروبی !!

همان حدودها خبرگزاری ایرنا انتخاب مجدد ا.ن رو تبریک گفت! همینطور رجانیوز و خبرگزاری فارس، خب از اینها به جز این هم انتظار نمی‌رفت. نتیجه^ء شمارش لحظه به لحظه رو از سایت تابناک دنبال می‌کردم و هم زمان در فرندفید هم اطلاعاتی رو که از اتفاقات روبروی وزارت کشور و جاهای دیگر می‌رسید می دیدم. خبر رسید که به ستاد میرحسین در قیطریه حمله شده و یک سری دختر و پسر جوان رو دستگیر کردند. یه کمی بعدتر هم به ستاد میرحسین در خیابان فاطمی حمله شد. بعد آمار بعدی آمد: (ا.ن: 10 میلیون و میر 4 میلیون!) 

کرباسچی توئیت می‌کرد که ”ما نیز چون شما در شوک بسر می بریم اتفاقاتی که در حال افتادن است واقعاً باور کردنی نیست.“

کروبی مقابل وزرات کشور سخنرانی می‌کرد ظاهراً و میرحسین شخصاً به وزارت کشور رفت. دو تا ماشین از سپاه به خیابان فاطمی آمده و سعی در متفرق کردن مردم داشتند. کمی گذشت و آمار جدیدتر:

خیلی قضیه عجیب و بودار بود. بچه‌ها مدام می‌گفتند هنوز آرای شهرهای بزرگ خوانده نشده، یا اینها جنگ روانیه، می‌خواند بعدش آمار رو کم کنند ولی ا.ن رو بفرستند به دور دوم و کسی صداش در نیاد. ولی آمار تکون نمی‌خورد: (ا.ن: ۶۶ درصد آراء و میرحسین: ۳۱ درصد)

 و از اینجا به بعد دیگه تکون نخورد:

محمود احمدی نژاد: 16974382 رأی، 65.69 درصد

محسن رضایی: 508796 رأی، 1.69 درصد

مهدی کروبی: 228431 رأی، 00.88 درصد

میرحسین موسوی: 8124690 رأی، 31.44 درصد

تا ببینیم صبح ساعت هشت چه چیزی اعلام می شود....؟ آیا باز هم صبح دیگری در راه است؟!

لینک انتخابات در ایرنا

اعتراض شديد محتشمي به حذف 250ناظر و توطئه مخابرات

 پ.ن: الان ساعت ۷:۴۸ صبح آخرین آمار : ۶۵٪ احمتی، ۳۲٪ مهندس و.... ۲۵۷هزار نفر شیخ مهدی!!!!

پ.ن۲: دانشگاه‌ها رو هم تعطیل اعلام کردند!

پ.ن۳: سی میلیون رای رو چهار ساعته شمردن حالا چهار میلیون رای رو شیش ساعته دارن میشمرن و تموم نشده!

پ.ن ۴: آخرین آمار تا الان ۱۹ میلیون احمتی، ۹ میلیون موسوی، ۲۷۰هزار کروبی !!!!! (ساعت ۹:۴۰ )

 پ.ن ۵: آمار انتخابات ریاست جمهوری ایران در ویکی‌پدیا

پ.ن ۶: نامهء میرحسین به رهبر: (لینک از ‌‌‌‌‌‌‌BBC فارسی) 

 پ.ن ۷: نامه كميته صيانت از آراء موسوی و كروبی به جنتی: در اين نامه آمده است:‏

‏" حضرت آيت‌الله جنتي
دبير محترم شوراي نگهبان‏
سلام عليکم

پيرو يادداشت‌هاي پيشين موارد زير که مي‌تواند زمينه تخلفات آشکار و پنهان را از طرف عناصر مسوول و غيرمسوول فراهم سازد، جهت هرگونه اقدام پيشگيرانه تقديم مي‌شود . اين موارد براساس اطلاعاتي است که علي رغم پنهان‌کاري وزارت کشور از ستاد انتخابات به دست آمده است.‏

‏1 ـ شعب اخذ راي 46294 که از اين تعداد 14312 عدد آن سيار،12857 روستايي و 1437 شهري است.‏

‏2ـ تعرفه‌هاي مرحله اول 59600000 مي‌باشد که وزارت کشور تعداد تعرفه‌هاي چاپ شده را 000،000، 57 (پنجاه و هفت ميليون ) اعلام کرده است. اختلاف 2600000 براي چيست و چرا اعلام نمي‌شود!؟

‏3ـ تعداد مهرها همانطوري که مي‌دانيد دو برابر تعداد شعب به‌علاوه 10 درصد مازاد مي‌باشد که بدون هيچگونه دستورالعملي ارسال شده است و اين کار فوق‌العاده خطرناک و نگران کننده است. در جريان باشيد که شعب روستايي و شهرهاي کوچک تا 10 صبح کارشان تمام مي‌شود و تا عصر بيکار هستند و مهر اضافي و تعرفه‌هاي فراوان و سوسه‌انگيز است.
‏
‏4ـ براساس اطلاع در سايت وزارت کشور فقط سه نفر مستقر هستند و اهل فن مي‌گويند نيازمند نظارت جدي هستند.‏

‏5ـ برخي از صاحبنظران مدعي هستند نظارت جدي در شعب اخذ راي و به‌خصوص در هنگام شمارش آراء و بالاخص در شهرستان تهران، از اهميت و حساسيت ويژه برخوردار است اما ما معتقديم اگر قرار باشد تخلف سازماندهي شده‌اي انجام بگيرد ،اين کار نه در شعبه و نه در سايت و نه در هنگام شمارش و اخذ راي بلکه در استفاده از تعرفه‌هاي اضافي و مهرهاي اضافي و با استفاده از صندوق‌هاي اضافي و سيار شدني است. بخصوص که خبر مي‌رسد که شناسنامه‌هاي سربازان در مراکز نظامي و... جمع آوري شده است.‏

‏6ـ بنا به خبر رسيده است قراردادي به تعداد 4000000 (چهار ميليون ) پيامک بين ستاد انتخابات وزارت کشور و وزارت مخابرات براي روز انتخابات آنهم به صورت محرمانه منعقد شده است که سوال بر انگيز است، چه فرماني بصورت يکطرفه و به چه کساني در روز انتخابات قرار است داده شود که مردم نبايد بدانند. چرا مثل سابق از طريق صدا و سيما تمام موارد اعلام نمي‌شود. معمولا پيامک از شعب به ستاد انتخابات وزارت کشور براي اعلام اخبار و اطلاعات محرمانه و اعلام اخبار ضروري، منطقي به نظر مي‌آيد اما پيامک از ستاد انتخاباتي کشور به عوامل اجرائي،در حالي که مرکز صدا و سيماي سراسري در ستاد انتخابات وزارت کشور مستقر هست آيا شبه‌انگيز نيست؟!‏

‏7ـ هفته گذشته، استانداران سراسر کشور در وزارت کشور جلسه محرمانه با وزير کشور برقرار کردند و هيچکس از محتواي جلسه و موضوع آن خبر ندارد. چه موضوع سري و محرمانه‌اي وجود داشته که فقط بايد استانداران و وزير کشور بداند و از مسوولان وزارت کشور کسي نبايد مطلع باشد؟ اينگونه جلسات، فقط در مواقع ضروري و جنگ و در موضوعات فوق‌العاده سري برگزار مي‌گردد . انتخابات موضعي سري و به دور از چشم حتي شوراي نگهبان ندارد.‏

‏8ـ استفاده از استانداران و فرمانداران و ... که در دوره‌هاي گذشته تخلفاتشان له و عليه برخي کانديداها به اثبات رسيده است طبق قانون ممنوع است. آيا نبايد براي استاندار خراسان رضوي و ... تدبيري بيانديشيد؟

‏9ـ طبق اطلاع، اکثر ايرانيان مقيم کانادا در ونکور زندگي مي‌کنند ولي وزارت کشور فقط در اوتاوا صندوق انتخابات گذاشته است در حالي که فاصله اوتاوا تا ونکور هفت ساعت پرواز است و احتمالا ساير نقاط جهان هم همين وضعيت را دارد .‏

‏10ـ متجاوز از 300 صندوق در کشورهاي خارج در نظر گرفته شده است، ستاد انتخاباتي مير حسين موسوي علي رغم تمام تلاشي که از مدت‌ها قبل انجام داده است، نتوانسته است نمايندگان خود را براي صندوق‌هاي خارج از کشور به وزارت کشور و وزارت خارجه معرفي کند و لذا ممانعت از امکان حضور نمايندگان نامزدها در شعب اخذ راي خارج کشور تخلف قانوني آشکار است.‏

‏11ـ گفته مي‌شود حفاظت يک/سوم صندوق‌ها از عهده نيروي انتظامي خارج و به سپاه پاسداران واگذار شده است که خلاف قانون و رويه‌هاي قبلي است. در اين مورد نيز بايد کمبود نيرو و با افزايش افراد مامور به نيروي انتظامي و تحت امر مسوولان آن انجام گردد.‏

خواهشمند است در موارد فوق نتيجه تصميم و اقدام مقتضي شوراي محترم نگهبان را جهت اطمينان کميته صيانت از آرا مهندس ميرحسين موسوي و مهدي کروبي امر به ابلاغ فرماييد.‏

 مصاحبهء محسن مخلباف در مورد اتفاقات دیشب تا کنون:

فایل این مصاحبه را دانلود کنید (کمتر از یک مگابایت)

 پ.ن ۹: مجموعهء تصاویر و شرح ماوقع ستاد قیطریه در فتوبلاگ کسوف

پ.ن ۱۰: من چند ساعت رفتم بیرون برگشتم کلی اتفاقات افتاده که بعضی از اونها رو دوستان زحمت کشیدند و در کامنت‌ها نوشته‌اند. با تشکر از دوستان در حال کسب اطلاعات بیشتر هستم و چون حجم این پست زیاد شده امیدوارم در پست بعدی خبر همراه با عکس و فیلم از ناآرامی‌های در حال وقوع در تهران را به اطلاع شما برسانم. اگر شما هم لینکی دارید در کامنت‌دونی بگذارید تا استفاده کنم. ممنونم

 و بالاخره تهران اعتراض کرد: تصاویری از ناآرامی‌ها و تضاهرات مردم در اعتراض به نتیجهء آرای ریاست جمهوری 

                  این نوشته به دلايلی فعلاً برداشته می شود. متأسفم

                به دلایلی فعلاً این نوشته را از اینجا برمی‌دارم.

متن زیر را از وبلاگ از قلب کویر (خانم مرجان) برداشته‌ام به همراه دو تا از کامنت‌های آن که به نظرم حق مطلب را ادا کرده بود. با تشکر از مرجان خانم:

 خیابان های تنهایی

روزهای بلند

دل های فشرده

اشک های ریزان

 دوست دست دیدار .

ما به خرداد پر از حادثه عادت داریم !

                                                      از نیاز

کورال هم دعوتم کرده بود به یک بازی: رئیس‌جمهور آینده چه کارهایی را نباید انجام دهد؟

خب نمی‌دونم دقیقاً چی باید بگم، چون خیلی کارها رو نباید انجام بده، شاید بهتر بود می‌پرسید چه کارهایی رو باید انجام بده، ولی خب فعلاً سئوال اینه.

فکر کنم اول از همه باید سیاستمدار باشه نه مثلاً هنرمند (بهروز افخمی یادتونه)، بعد هم مسلماً نباید وقیح و دروغگو باشه، ذاتاً نباید قدرت‌طلب باشه، آدم مردد و دو دلی نباید باشه و نباید از نظر فیزیک ظاهری عیب و ایراد فاحشی داشته باشه (هر چی نباشه، ویترین یه کشوره در برابر خارجی‌ها) و... فعلاً دیگه یادم نمیاد.

همه هم در این بازی دعوت هستند.

 ضمن عرض تشکر از آقای رئیس‌جمهـور که سبب شدند تا من بتوانم انتخاب نهایی خود را بین خوب و خوب‌تر انجام دهم، می‌خواهم طی نوشته‌^ء ذیل، اولین و انشاا... آخرین پُست سی‌یاسی خود را نوشته و این یک عدد رأی مخفی خود را رونمایی کنم (چه کند بینوا چیز دیگه‌ای نداره رونمایی کنه!). 

از خواصِ هم‌سنِ حضرت خضر بودن، یکی هم آن است که آدم به یاد می‌آورد که بعضی‌ها چه شکلی بودند و چه شکلی شدند، بعضی‌‌ها چطوری حرف می‌زدند و چطوری حرف می‌زنند حالا، بعضی‌ها کدام طرفی می‌رفتند و حالا کدام طرفی می‌روند، یا بعضی جاها چه جوری بودند و چه جوری شدند. از آدم‌ها که بگذریم (چون من که از این اخلاق‌های ”فاطْمـه خانوم‌جونی“ ندارم که پته بریزم رو آب یا رو داریه یا رو میز یا حالا هر جا)، چی می‌گفتم؟ آهان بله، عرض می‌کردم از آدم‌ها که بگذریم... از این بعضی جاها مثلاً یکی‌ش همین پایِ‌‌تخت، بله، همین ”تهرونِ“ خودتون اینا، بعدِ ده یازده سال که از دگرگونی 57 می‌گذشت، شهر تهران به زباله‌دانی توریِ دردارِ جلو در منزل شما می‌گفت ”تو در نیا که من در اومدم.“ (یا همون زکی!).
بعد ناگهان شهر از این رو به آن رو شد. درست مثل اواخر فیلم و کارتون ”جادوگر شهر اُز“ که وقتی جادوگر از بین رفت، انگار دود و سیاهی و تیرگی از رو شهر کنار رفت و رنگین کمانی از رنگ و گُل و شادی روی تهران گسترده شد. به فاصله^ء هر پنج قدم یک ”شهر ما، خانه^ء ما“ نصب شد (و بعضی‌ها مسخره کردند)، دیوارهای سیاه شستشو و تمیز شد (و بعضی‌ها اعتراض کردند که شعارهای یادگار انــقلاب‌مان را پاک نکنید!)، گل کاشتند (و به شهردار گفتند ”شهردار گلدونی“) اتوبوس‌های نو آوردند به جای اتوبوس‌های ناسیونال شرکت واحد (و گفتند آشغال‌های دست دوم اروپا رو می‌خره!) و... خلاصه آن بیغوله با کلی بزرگراه و پارک و فضای سبز و رنگ و گلدان تبدیل شد به تهرانی که کسانی تصورش را هم محال می‌دانستند، بلکه گناه کبیره. و این یک تغییر بزرگ بود، خیلی بزرگ.

اما داستان فقط همین نبود، وقتی مردم  به انداختن آشغال به ”شهر ما، خانه^ء ما“ عادت کردند (آموزش رفتار)، بعد یکی در میان سطل‌های آشغال برداشته شد (ولی رفتار باقی ماند). در راستای همین آموزش‌ها ”شهردار مدرسه“ به وجود آمد، تا بچه‌ها از همان کودکی مفهوم مسئولیت و مسئولیت‌پذیری را درک کنند. با قاطعیت از پولدارترها عوارض گرفته شد و هزینه شد تا کم‌پولدارها هم بهره ببرند، و در نهایت هم وقتی ”پرنس جان“ها دیدند که ”نه... این داره نظام توزیع سنتی رو هم به مدرن تغییر میده“ و آمده جلوی در بازار سنتی تهران می‌خواهد برج و فروشگاه توزیع‌کننده مدرن بزند و به فروشگاه‌های زنجیره‌ای رفاه و شهروندش راضی نیست، یک مسابقه^ء تیراندازی ترتیب دادند و گفتند ”برو باباجون، بذار باد بیاد“ و او رفت، اما رفتاری که آموخت تا حد زیادی در مردم و در اَخلافِ خودش باقی ماند و طوری استانداردها را بالا برد که کمتر از آن، دیگر موآخذه داشت. و این، تغییر اصلی بود: آموزش تمدن.

این یکی سن خضر نمی‌خواهد، شما هم به یاد دارید که بعد از سریال‌های پربیننده^ء دادگاه کرباس‌چی و نوری، یکی دیگر از ”نمایش در نمایش“‌های* سی‌یاسیِ پرمخاطب که همه سعی داشتند از دستش ندهند (مثل همین مُنازِرزِرهای این شب‌ها)، سخنرانی عـطاا... مهاجـرانی بود در مجلس برای کسب رأی اعتماد. تازه آن، صبح برگزار و پخش می‌شد و این در ساعت پربیننده^ء تلویزیون.
و چنان تغییری در کل موضوعات فرهنگ و هنر رخ داد که در تاریخ بعد از انــقلاب‍ این مملکت سابقه نداشت. مطبوعات از شکل و شمایل تا عمقِ محتوا تغییر کردند (خدا رحمت کند احمد بورقـانی را)، سینمایی که سال‌ها ممیزی آن از تصویب فیلم‌نامه، آن هم نه کل آن، كه اول باید سیناپس آن تصویب می‌شد بعد خلاصه^ء شصت تا صد صفحه‌ای آن و بعد کل فیلم‌نامه، بعدش فیلمِ ساخته شده، آن وقت شاید اجازه^ء اکران می‌گرفت، ناگهان به یک اجازه^ء ساخت خلاصه شد (سلام آقای داد). جشنواره‌هاو گالری‌ها و شب شعرها و... چاپِ کتاب! چه کتاب‌هایی! کسی تصورش را هم نمی‌کرد کتاب‌هایی مثل ”جامعه‌شناسی نخبه کشی“ یا عالیجنابِ... فلان و فلان بتواند روی پیشخوان برود. یا این که به ناگهان تمامی کتاب‌های شاعرانی چون شاملو و اخوان و فروغ تجدید چاپ شود. تغییری که حداقل از لحاظ فرم خود، تبدیل به استاندارد شد.

طولانی می‌شود، پس خلاصه‌تر می گویم. افخمی هم یکی از سینماگران جسور و ایجادکننده^ء تغییر است در رَوند بدنه^ء سینما که حداقل یک بار این را با ”عروس“ش ثابت کرده (در دورانی که چاپ تصویر بزرگ تمام رنگی زنان بر روی پوستر و پلاکارد سینما ممنوع بود و تصاویر زنان تنها می‌توانست به صورت مونوکروم و در پس‌زمینه چاپ شود) و یک بار هم با ”شوکران“ش که هر کدام مسیر جریان سینمای بدنه‌ای را تغییر دادند. سـروش هم با اینکه محل بحث بسیار است و لقمه^ء بزرگ‌تر از دهانش زیاد برداشته، ولی با برنامه یا بی‌برنامه، با حسن نیت یا با سوء‌نیت، کسی نمی‌تواند منکر ایجاد تغییر در دیدگاه بسیاری از دین‌اندیشان سنتی به دگراندیشی دینی از جانب او شود (با غلط و درست‌ش کاری ندارم فعلاً). یا همین قوچانی، گذشته از روابط سببی و نسبی وی، آیا کسی مقاله و مجله‌ای، مانند مطبوعه‌های او پیش از این دیده بود؟

از کدیور (همسر مهاجرانی) و محمدعلی نجفی و زیدآبادی و علي معلم (سردبير دنیای تصویر) و دیگران، دیگر نمی‌گویم و می‌گذارم به عهده^ء خودتان.

تصاویر خاطره‌انگیز و زیبایی بود؟ پس ببینید این آدم‌ها امروز کجا هستند.

                                                        ***

 امروز آن متولد ماه مهر، از این متولد ماه مهر حمایت می‌کند، بسیار خوب، اما آیا این یکی هم مانند آن یکی چون‌آن کسانی را در کابینه یا تیم خود دارد؟ و اصولاً آیا چنین کسانی را می‌خواهد به دور خود جمع کند؟ اصلاً هیچ دقت کردید آن تغییرهایی که گفتم از کدام وضعیت به کدام وضعیت اتفاق افتادند؟ آن وضعیت الفی که آنها به وضعیت ب رساندند، بیشترش ماحَصَلِ سیاست‌های دولت همین جناب میرِ سبزپوش بود. بله درست است، جنگ بود، بحران بود، ولی آقای رفـسنـجانی که آمد، ایشان رفتند نشستند منزل‌شان نقاشی کشیدند، چرا؟ خیلی ساده چون ایشان سید اصول‌گرای متعصب بودند و چپ و دولت‌مدار و این تغییرات با روش‌های دولت‌مداری و دولت‌محوری اتفاق‌افتادنی نبود، حتی با روش راست‌گرایانه^ء ها.شمی هم نمی‌شد، برای همین هم شد که تکنو.کرات‌ها نیز از زیر عبای ها.شمی انشعاب دادند (هر جند زیاد دور نرفتند) تا بتوانند کار و سرمایه را کم‌کم از دولت به سمت بخش خصوصی ببرند.
حالا بعد از این همه تغییرات در این بیست ساله،‌ این ”میرِ“ ما دوباره از اقتصاد زمان جنگ می‌گوید و زیر بار پاسخ به چگونگی اجرای اصل 44 (همان خصوصی‌سازی) از جانب محسن‌خان نمی‌رود،‌ چون ”خصوصی یعنی چه؟“ می‌دانید به سرمایه‌گذاری که امروز به او کارآفرین هم گفته می‌شود در زمان جناب مهندس چه می‌گفتند؟ ”سرمایه‌دار زالو صفت“. بله، موسوی (شاید) صداقت دارد، ولی به درستی به او گفته‌اند جز راست نگو، ولی هر راست را هم نگو! برای همین برنامه‌های ایشان یا ارائه نمی‌شود یا بسیار مبهم و قابل تفسیر است. راستی می‌گویند میرحسین آقا،‌در این مدت نقاشی می‌کشیده (شما دیده‌اید؟)، می‌دانید هنر در زمان ایشان باید متعهد می‌بود؟ هنر و تعهد؟! می‌دانید سینمای زمان ایشان به روش (به تعبیر خودشان) ”حمایتی-هدایتی“ یا همان گلخانه‌ای اداره می‌شد؟ یعنی من حمایتت می‌کنم به شرط اینکه هدایت شوی، ای سینماگر! ای هنرمند! به شرط آنکه متعهد باشی... و چقدر من این واژه^ء منفور تعهد را در زمان ایشان شنیدم و خواندم و نوشتم که ”من متعهد می‌شوم از این پس با موی بلند و آستین کوتاه...“

من به کرباسچی و مهاجرانی و کدیور و نجفی و افخمی و... رأی می‌دهم چون می‌خواهم دوباره ایران تغییر کند، چه اگر کسی توانست تهران را که بزرگتر از اصفهان بود تغییر دهد، می‌تواند ایران را هم که بزرگ‌تر از تهران است تغییر دهد. اینها امتحان خود را پس داده‌اند ؛ آنها هم. فقط نتیجه^ء امتحان آنها را انگار کسی به یاد نمی‌آورد. و یک نفر نماینده^ء این گروه است.

در ضمن چون می‌دانم نوشته^ء من رأی کسی را عوض نمی‌کند و  اغلب شما تصمیم خود را گرفته‌اید و رأی خود را یا به مچ‌تان گره زده‌اید یا به گردن خود کراوات کرده‌اید یا با آن موهای خود را پوشانیده‌اید و فکر می‌کنید دارید تمرین دموکراسی می‌کنید (و گویا نمی‌دانید که دموکراسی از تحزّب شروع می‌شود، حتی اگر از بالا تشکیل شده باشد و یا فرمایشی باشد، چون به هر حال شما می‌توانید در آن عضو شوید و به آنها در برنامه‌ریزی کمک کنید)، بنابراین خطاب این نوشته‌ام به شمایی بود که تا الان نمی‌خواستید رأی دهید و احتمالاً یا تنبلی خِفت‌تان کرده بود یا می‌اندیشیدید که تحریم انتخابات نوعی پز است (حالا از هر نوعش)، یا هر چی. فقط این قدر بگویمت که فکر نکن اگر رأی ندهی اوضاع انقدر بد می‌شود که حکومت سقوط می‌کند یا امریکا حمله می‌کند یا مردم قیام می‌کنند. مردمش که یکی‌ش خود تویی که همان طور که می‌بینی همین الان هم قیام‌کرده‌ای، امریکا که در قاهره به برادران مسلمانش گفت ”السلام علیکم“، حکومت هم که همین‌جوری سقوط نمی‌کند مخصوصاً که خودشان باشند و خودشان، فقط این وسط سر من و تو است که بی‌کلاه می ماند، اگر همین وضع بماند و بماند تا ”طبق آمار“، چهار سال بعد وضع مان روی کاغذ بهتر شود و هسته‌ای‌تر شویم وسفره‌هامان نفتی‌تر.  

در پایان بار دیگر از جناب ضر.غا.می و رئیس‌جمــهور مخبوب تشکر می‌کنم که باعث شدند بفهمیم از نظر جابجا كردن پول و دور زدن قانون همه با هم برابرند و از طرفین معادله ساده می‌شوند. و این که سیاست با صداقت سازگاری ندارد. و این که به ما فهماندند سیاست نه تنها پدر و مادر ندارد، بلکه ناموس هم ندارد.

در جهنم عقرب‌هایی هست که باید از آنها به مار غاشیه پناه برد.

                                                                        والسلامُ‌علیکم و رحمة‌ا... و برکاتُه

* چون از نظر من کل سیاست یک نمایش بزرگ است برای مردم.

 پ.ن۱: استثنائاً این نوشته را هر کس خواست می‌تواند با لینک یا بی‌لینک کپی پیست کند در سایت یا وبلاگ خودش یا بفرستد به بالاترین یا هر جای دیگر، حتی به نام خودش، حلال است!

  پ.ن۲: اینها را هم از دیگران بخوانیم بد نیست، باعث می‌شود سلول‌های خاکستری‌مان خمیازه‌ای بکشند:

انتخابات و قطار خالی سیاست ایران

دست مریزاد جناب میرحسین موسوی! دزدی فرهنگی به این آشکاری؟

تمجیدگر سال 75 هاشمی و تخریب‌گر سال ۸۸

به جای زهرا رهنورد از زهرا بنی یعقوب می گفتی!

ثروت محصولی ، علی آبادی و سعید لو از مجموعه دولت های گذشته بیشتر است

پاسخ روحانی به دولت درباره عملکرد هسته‌ای

ارتباط کروبی با سران نظام و جناح های مختلف، بگونه ای است که باعث می شود تا تنش های موجود در داخل کشور کاهش یافته و به نظر می رسد کابینه کروبی، کابینه ای فراجناحی و کارآمد خواهد بود

 قيطريه نشينان تهران

 از خیابان وارد به میدان نشده‌ام هنوز، ایستاده‌ام، پایی بر رکاب و پایی بر زمین. دوچرخه‌ام جلب توجه چند بچه را کرده است. تو به لبه^ء آبنمای معروف شهر تکیه داده‌ای و بنای قدیمی هتل در برابر دوربینت ژست می‌گیرد زیر آفتاب. چه لبخند دلنشینی لم داده بر صورتت.
کمی کم است بلوز چسبانِ یقه‌بازی که پوشیده‌ای در خنکای اواخر سپتامبر، خاصه آن که هر چشمی می‌بیند تو را به صاحبش بگوید چه خوب که به زیر آن هیچ چیز نپوشیده است!

نمی‌دانم تحسینم بین لبانت در حرکت بود و یا داشت به زیر سیاهیِِ موهای کوتاه‌ت می‌‌لغزید از پشت آن گردن بلند، هنگام که رو به من شدی ناگهان.
بی‌خود از خود، لبخندی به لبخندت پاسخ می‌فرستم و تو به سویم نشانه می‌روی. می‌خندیدم وقتی خودم را نشانم می‌دادی که خیس بر بند آویخته بودم، در یکی مشتاق، در دیگری مبهوت.
نور سرخ، لب‌های قرمز را بیشتر عاشق نشان می‌دهد.

پی‌نوشت: Aix-en-Provence شهری در جنوب فرانسه در سی کیلومتری بندر مارسی که به خاطر چشمه‌های آب گرمش ساخته و معروف شده است.

می‌شود لطف کنید و طرف‌دار هر کدام که هستید، سه نقطه^ء قوت، سه امتیاز، یا سه دلیل را در رابطه با نامزد مورد نظر خود بیان بفرمایید؟
فقط با یک شرط، و آن اینکه دلیل، ویژگی یا نقطهء قوتی که ذکر می‌فرمایید قائم به شخص مورد نظر باشد و صفت او باشد. به طور مثال بگویید ”من فلانی رو انتخاب می‌کنم چون ویژگی (1) و صفت (2) و امتیاز (3) رو داره.“

مرا راهنمایی بفرمایید. متشکرم.

پ.ن: این درخواست خیلی هم جدی است، من از شما راهنمایی می‌خواهم.

پ.ن۲: راستی اسم نامزد مورد نظر، یادتون نره!

 با اهدای قدرت، بد را به بدتر تبدیل می‌کنیم.

خوب‌تر را پیدا کنید.

 وقتی همه به یک شکل می‌اندیشند، در واقع هیچ‌کس نمی‌اندیشد.

والتر لیپمن